Leon Kruczkowski – życiorys - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
W powojennym okresie twórczości Leona Kruczkowskiego powstawały dzieła, poruszające sprawy uniwersalne, problematykę moralnej odpowiedzialności człowieka za czyny własne i swojego narodu oraz związki pomiędzy historią i jej determizmem a sferą wolności jednostki. Tematykę tę podjął w trzech najważniejszych dramatach: „Niemcach”, „Pierwszym dniu wolności” i „Śmierci Gubernatora”. Jego sztuki były próbą odejścia od dominujących wówczas w teatrze tendencji werystycznych i próbą powrotu do tradycji teatru poetyckiego. W 1948 roku powstał utwór „Odwety”, ukazujący konflikty społeczne na tle przemian społecznych po II wojnie światowej. Autor określił w nim miejsce i rolę komunistów w Polsce powojennej, ich moralne prawo do kierowania losem narodu. Rok później ukazało się najwybitniejsze dzieło Leona Kruczkowskiego: „Niemcy”, wystawione po raz pierwszy 22 października 1949 roku w Krakowie, a w tydzień później we Wrocławiu i Berlinie. Dramat był próbą dotarcia do głębszych pokładów prawdy i odpowiedzią na pytanie, jakim człowiekiem był Niemiec w „czasach pogardy”. W 1951 roku pisarz podjął się próby przywrócenia polskiej scenie nieukończonego dramatu młodzieńczego Stefana Żeromskiego „Grzech”. Tekst, uzupełniony i poprawiony przez dramaturga, ukazał się drukiem i 13 maja tegoż roku został wystawiony po raz pierwszy. Przedsięwzięcie to wywołało dość ostre polemiki prasowe.

Zagadnienie ludzkiej krzywdy stało się ważnym elementem w powojennej twórczości Leona Kruczkowskiego. Z takich rozważań powstał w 1954 roku dramat „Juliusz i Ethel”, nawiązujący do autentycznej tragedii rodziny Rosenbergów, skazanych niewinnie na śmierć w Nowym Jorku. W 1955 roku ukazała się sztuka „Odwiedziny”, w której można doszukać się inspiracji twórczością Stefana Żeromskiego i nawiązań do akcji dramatu „Uciekła mi przepióreczka”. Rok później pisarz został powołany na członka Niemieckiej Akademii Sztuk Pięknych. W dziele „Pierwszy dzień wolności” (1959) powrócił do tematyki, związanej z wojną i problemem niemieckim, przedstawiając czasy powrotu jeńców obozowych do domu. W roku 1961 ukazał się ostatni ukończony dramat Leona Kruczkowskiego „Śmierć Gubernatora”, do którego pomysł zaczerpnął z noweli L.A. Andriejewa: „Gubernator”.

W ostatnim okresie twórczości pisarz powrócił do opowiadań i nowel. Opowiadania z lat 50-tych ukazały się w wydaniu zbiorowym w tomie „Szkice z piekła uczciwych i inne opowiadania”. Tematem przewodnim stał się problem dramatu komunisty, który, będąc człowiekiem uczciwym, nie potrafi odnaleźć się w nowej rzeczywistości i nie może zrozumieć przemian, zachodzących wokół niego. Kruczkowski, obserwujący przemiany, zachodzące w drugiej połowie XX wieku, próbował zastanowić się nad tym, jak doszło do zjawiska znieczulicy u ludzi, którzy powinni z natury i wyboru być szczególnie wrażliwi na ludzką krzywdę. Swoje stanowisko, znamienne dla tamtych czasów, wyrażał w licznych polemikach. Prowadził również ożywioną działalność publicystyczną, poświęcając dużą część swego czasu środowisku pisarskiemu. Jako wieloletni prezes Związku Literatów (1949-56) troszczył się o losy literatury i egzystencję współczesnych mu pisarzy. Do ostatniej chwili pracował nad dramatem „Święty”, z którego pozostała scena pierwsza aktu pierwszego i fragmenty sceny drugiej. Zmarł 1 sierpnia 1962 roku.

Stanisław Ryszard Dobrowolski, poeta i przyjaciel Leona Kruczkowskiego z czasów obozowych, tak scharakteryzował twórczość pisarza:
„Nazwisko Leona Kruczkowskiego w literaturze polskiej lat międzywojennych związane jest z kształtowaniem się u nas rewolucyjnego nurtu tej literatury – z narodzinami socjalistycznej literatury i poezji związanej z wielkim ruchem wyzwoleńczym świata pracy. Obok nazwiska Władysława Broniewskiego, który swoją twórczością zainaugurował w Polsce rozwój sztuki pisarskiej świadomie służącej sprawie socjalizmu, sprawie wyzwolenia człowieka dźwigającego się ze społecznej niewoli do walki o świat wolności i sprawiedliwości, nazwisko Leona Kruczkowskiego widnieje na pierwszych kartach wielkiej już dzisiaj antologii utworów wyrosłych w atmosferze tej walki. Jest to literatura, której ambicją było od początku, i nadal pozostaje, bezpośrednio wpływać na kształtowanie się życia w duchu przodujących ideałów epoki, dawał wyraz tendencjom rozwojowym swojego czasu – literatura najgłębiej aktualna, na wskroś polityczna.”.


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Niemcy - streszczenie w pigułce
2  „Niemcy” na scenach polskich i niemieckich
3  Niemcy - cytaty



Komentarze: Leon Kruczkowski – życiorys

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: