Leon Kruczkowski – życiorys
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
„Literatura faktu” głosiła hasła zbliżenia do życia i wierności w ukazywaniu drążących życie konfliktów. Głównym jej propagatorem stał się „Miesięcznik Literacki”, a Leon Kruczkowski należał do głównych reprezentantów polskiej myśli lewicowej, która apelowała o poruszanie kwestii społecznych i spraw wsi w literaturze polskiej. Temat „Kordiana i chama” pisarz zaczerpnął ze starego pamiętnika nauczyciela wiejskiego z początków XIX wieku, Kazimierza Deki (Deczyńskiego), w opracowaniu profesora Marcelego Handelsemana, którą kupił przypadkowo na wyprzedaży taniej książki. Postanowił przetworzyć literacko tekst tak, by zainteresowała się szersza rzesza czytelników. Na problematykę powieści ogromny wpływ wywarły toczące się wówczas dyskusje o kwestii narodowej, które autor śledził. „Kordian i cham” ukazał się drukiem w roku 1932 i stał się jednym z najważniejszych zjawisk literackim dwudziestolecia międzywojennego, a Kruczkowskiemu przyniósł rozgłos. Utwór spotkał się z licznymi pretensjami ze strony komunistów, którzy zarzucali twórcy niedostateczne pogłębienie problemu narodowego. Leon Kruczkowski wystąpił w obronie dzieła w artykule „Bronię Kordiana i chama”. Wagę powieści docenili natomiast krytycy literaccy, między innymi Wyka i Boy-Żeleński.

Wkrótce po ukazaniu się „Kordiana i chama” Leon Kruczkowski wraz z rodziną wrócił do Krakowa i zaczął działać w lewicowych organizacjach społeczno-kulturalnych oraz uprawiał publicystykę, głównie w pismach lewicowych, takich jak: „Naprzód”, „Europa”, „Lewar”, „Lewy Tor”, „Po prostu”, „Sygnały”, „Albo-albo”. Podjął również współpracę z tygodnikiem literackim „Wiadomości Literackie”. W duchu ówczesnej myśli socjalistycznej i krytyki literackiej powstawały kolejne prace pisarza, który najpierw przystąpił do pisania drugiej części trylogii chłopskiej pt. „Pawie pióra”. Powieść utrzymana została w konwencji teorii reportażowości, w której ówcześni twórcy widzieli możliwość odrodzenia powieści jako gatunku. Kruczkowski ponownie poruszył kwestie narodowe, ukazując klasowe źródła sytuacji wsi polskiej przed wybuchem I wojny światowej, kontynuując problematykę „Kordiana i chama”. Dzieło ukazało się w roku 1935, a autor zrezygnował ostatecznie z napisania ostatniej części trylogii chłopskiej. Prawie równocześnie z wydaniem „Pawich piór” dokonał adaptacji scenicznej „Kordiana i chama”, co decydująco wpłynęło na zmianę jego ambicji intelektualnych i artystycznych. Jego uwagę pochłonął narastający problem faszyzmu. Od tej pory rozpoczęła się działalność dramaturgiczna Leona Kruczkowskiego.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Wyjaśnienie tytułu dramatu Kruczkowskiego
2  Niemcy - streszczenie
3  Krytyka literacka o „Niemcach” Leona Kruczkowskiego



Komentarze
artykuł / utwór: Leon Kruczkowski – życiorys







    Tagi: