Niemcy - streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Na ulicy słychać zbliżające się kroki, a po chwili ukazują się mężczyźni i kobiety, za którymi idą z karabinami w rękach dwaj niemieccy żołnierze. Krzycząc, popędzają ludzi przed sobą. Do oberży wbiega z wrzaskiem Gefreiter. Rozkazuje, aby wszyscy wyszli. Widząc oficera, staje na baczność. Wyjaśnia, że ma polecenie sprowadzenia wszystkich mieszkańców miasteczka na rynek. Niemiec odpowiada, że nie jest tym zainteresowany, lecz ożywiona Ruth prosi żołnierza, aby wyjaśnił jej co się dzieje. Gefreiter wyjaśnia, że odbędzie się egzekucja siedmiu zakładników. Trzy dni wcześniej w pobliżu miasteczka partyzanci wysadzili pociąg z transportem wojskowym. Zniecierpliwiony oficer każe odejść żołnierzowi. Ironicznie patrzy na Ruth.

Fanchette stoi oparta o ścianę, nieruchoma, a Tourterelle spogląda na nią z niepokojem. Żołnierz rozkazuje im wyjść z oberży. Dziewczyna sprzeciwia się, próbując zachować pozorny spokój. Tourterelle wyjaśnia Ruth i oficerowi, że wśród zakładników jest ojciec dziewczyny. Niemiec bezradnie rozkłada ręce. Panna Sonnenbruch wstaje i oświadcza, że pójdzie na rynek zamiast Francuzki. Jej decyzja irytuje oficera. Ruth stanowczo powtarza, że chce zobaczyć egzekucję i prosi towarzysza, aby rozkazał żołnierzowi opuszczenie oberży. Oficer nakazuje mu zostawić Fanchette w spokoju. Gefreiter wyprowadza Tourterelle, a Ruth podchodzi do dziewczyny i przez chwilę patrzą na siebie. Zdziwiona Francuzka pyta kobietę, po co chce iść na rynek. Panna Sonnenbruch odpowiada, że na pewno by nie zrozumiała powodów, jakimi się kieruje. Fanchette stwierdza, że jest złą, okrutną osobą. Ruth mówi, że przecież nie zrobiła nikomu nic złego. Dziewczyna prosi, by ją zostawiła. Oficer ponagla Ruth do wyjścia, tłumacząc, że jej zachowanie nie ma sensu. Ruth jest rozdrażniona, mówi, że wszystko jest bez sensu, a major jest nudnym człowiekiem. Żegna się z Fanchette i wychodzi. Dziewczyna patrzy za nią w milczeniu, potem podchodzi do drzwi i osuwa się na ziemię.

Akt drugi
W podmiejskiej willi profesora Sonnenbrucha, w Getyndze, przed otwartymi drzwiami tarasu siedzi Liesel. W pobliżu kominka, na wózku inwalidzkim, siedzi Berta Sonnenbruch, wyraźnie czekająca na kogoś. Dochodzi szósta wieczorem. Z jadalni wychodzi Ruth, z imbryczkiem w ręce i nalewa kawę do filiżanek. Tuż za nią pojawia się profesor Sonnenbruch, który prosi córkę, by nalała mu dużo kawy. Dziewczyna odpowiada, że musi się oszczędzać na wieczór i podaje mu jedną filiżankę. Po chwili chce nalać ojcu kieliszek koniaku, który przywiozła ze sobą z Francji. Profesor dziękuje za prezent, lecz każe jej zabrać alkohol ze sobą. Jego słowa zaskakują Ruth. Ojciec wyjaśnia, że od dziś nie chce niczego, co pochodziłoby „stamtąd”. Ruth nie rozumie jego zachowania i stwierdza, że to jakieś dziwactwo. Berta obserwuje ich w milczeniu. Profesor odpowiada, że jest mu przykro, iż córka go nie rozumie, lecz nie zamierza zmienić zdania. Prosi, aby przyniosła mu likier orzechowy. Ruth spogląda na matkę i wzruszając ramionami wychodzi, wynosząc butelkę koniaku.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 - 


  Dowiedz się więcej
1  Wybór pomiędzy dobrem a złem na podstawie „Niemców” Leona Kruczkowskiego
2  Główne wątki w dramacie „Niemcy”
3  „Niemcy” na scenach polskich i niemieckich



Komentarze
artykuł / utwór: Niemcy - streszczenie


  • Świetne streszczenie bardzo dokładne.Nie czytałem lektury,ale po tym streszczeniu wszystko rozumiem,cały sens książki.Bardzo mi to pomogło.POLECAM!!!!!!!!!!!!!!!
    Mateusz (Mat410 {at} op.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: