Niemcy - streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Berta przywołuje do siebie męża. Z lękiem zdejmuje naszyjnik i ogląda go. Profesor staje za wózkiem i kładzie rękę na ramieniu kobiety. Liesel wychodzi, czując zmęczenie. Sonnenbruch prosi Bertę, by również udała się do swojego pokoju. Chce być sam. Po jakimś czasie w pokoju pojawia się Joachim Peters. Wyjaśnia profesorowi, że Ruth ukryła go i ze wzruszeniem nazywa ją dzielną dziewczyną. Sonnenbruch jest zdziwiony sytuacją, którą nazywa okrutną i zdumiewającą. Zbieg przypomina mu słowa córki, która powiedziała, że ojciec na jej miejscu postąpiłby identycznie. Profesor jest zmieszany. Peters pyta, czy nie jest tego pewien. Sonnenbruch nie odpowiada. Dopytuje się, co Joachim zamierza teraz zrobić. Mężczyzna odpowiada, że w dużej mierze zależy to od Sonnenbrucha. Wierzy w zapewnienia Ruth, że jej ojciec nie zmienił się przez lata, kiedy on przebywał w obozie. Sonnenbruch surowo upomina go, że to on się zmienił.

Pyta byłego asystenta, czy wolno narażać człowieka dla ratowania innego człowieka. Joachim mówi, że czasami takie poświecenie jest konieczne. Profesor jest zaskoczony jego odpowiedzią. Zarzuca Petersowi, że kiedyś podobnie jak on wierzył w to, że człowiek jest najwyższą wartością. Nikt nie powinien narażać drugiego człowieka na cierpienie. Słowa mężczyzny ranią Petersa. Sonnenbruch wyjaśnia mu, że swoim zachowaniem przywłaszczył sobie to prawo i postępuje podobnie jak ci, których zawsze potępiali. Skazał Ruth na cierpienie, aby ocalić siebie. Joachim odpowiada, że chodzi mu o walkę, a nie o siebie. Przez wiele lat skazywał siebie na cierpienie, na śmierć tylko po to, aby walczyć, sprzeciwiając się złu. Zaczyna rozumieć, co tak naprawdę chciał mu powiedzieć profesor – że źle zrobił, zjawiając się u nich.

Sonnenbruch potrząsa nim gwałtownie, pytając dlaczego przyszedł do niego. Uciekinier pyta go, czy wie, czym jest samotność w państwie Hiltera – uczucie, które zna, jeśli nie zmienił się od czasów ich współpracy. Profesor odpowiada, że samotność jest wszystkim, co mu pozostało i jest z niej dumny. Jest to samotność człowieka, który musi przetrwać i ocalić w sobie wszystko, co zostało sponiewierane i wypędzone z ich życia. Joachim wyznaje, że po ucieczce z obozu przekonał się, co oznacza okropna niemiecka samotność. Jest to samotność w jego ojczyźnie, wśród ludzi, mówiących tym samym językiem. Od czterech dni nie zbliżał się do ludzi, uciekał, słysząc czyjeś głosy, każde dziecko mogło przyczynić się do jego zguby. Sonnenbruch powtórnie pyta go, czy dlatego przyszedł do jego domu, ponieważ obaj odczuwają ową samotność. Peters przyznaje, że nie miał innego wyboru. Nadal pamiętał słowa, wypowiedziane przez laty przez profesora, by zawsze szukał go w chwili nieszczęścia.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 - 


  Dowiedz się więcej
1  Geneza dramatu „Niemcy”
2  Niemcy - streszczenie w pigułce
3  Symbolika rekwizytów w dramacie – jabłko, koniak i naszyjnik



Komentarze
artykuł / utwór: Niemcy - streszczenie


  • Świetne streszczenie bardzo dokładne.Nie czytałem lektury,ale po tym streszczeniu wszystko rozumiem,cały sens książki.Bardzo mi to pomogło.POLECAM!!!!!!!!!!!!!!!
    Mateusz (Mat410 {at} op.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: