Niemcy - streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Ruth podchodzi do ojca i przekazuje mu pozdrowienia od Petersa. Prosi, aby nie krzyczał na synową, która jest chora z nienawiści. Willi krzyczy, że w ich domu zrobiono podłe świństwo, którego dopuściła się jego siostra. Pani Sonnenbruch pyta syna i synową, co należy teraz zrobić. Profesor pochyla się nad żoną i radzi, aby zachowali milczenie. Postanawia porozmawiać ze służącym. Willi patrzy na niego i pyta drwiąco, co jeszcze ojciec zamierza wziąć na siebie. Sonnenbruch z politowaniem odpowiada, że weźmie na siebie również zranioną duszę syna, a synowej chciałby ująć trochę bólu. Liesel zaczyna krzyczeć, aby zostawili ją w spokoju. Berta przyznaje rację mężowi. Stwierdza, że sytuacja, w której wszyscy muszą milczeć jest ohydna, lecz nie mają innego wyboru. Willi protestuje. Nie chce milczeć w chwili, kiedy wróg Niemiec uszedł z ich rąk i może drwić z ich sentymentalizmu. Berta uspokaja syna. Ma nadzieję, że Peters nie zdołał zbiec daleko i wkrótce zostanie pojmany. Prosi, aby Willi nie zadręczał się. Surowo patrzy na córkę i dodaje, że na szczęście nie ma zbyt wielu ludzi, którzy pomagają przestępcom.

W oddali słychać syreny, odwołujące alarm. Ruth żegna się z krewnymi i zaczyna wchodzić na schody. Liesel powstrzymuje ją chrapliwym głosem, oświadczając, że za chwilę przyjedzie policja. Przyznaje się, że poinformowała policję w chwili, kiedy zauważyła zniknięcie Ruth z bankietu. Zrozpaczony Sonnenbruch podchodzi do niej, pytając, co zrobiła. Kobieta zaczyna krzyczeć, że musiała to zrobić, ponieważ wszyscy chcieli zataić zajście ze zbiegiem. Wskazuje na Ruth, oskarżając wszystkich, że chcieli dziewczynę uratować przed odpowiedzialnością. Ruth staje przed ojcem, mówiąc, że ma nadzieję, iż nie gniewa się na nią i zapewne postąpiłby tak samo. Berta jest przerażona, próbuje znaleźć wyjście z sytuacji, w której córce grozi niebezpieczeństwo, lecz Liesel odpowiada, że Ruth zawsze twierdziła, iż lubi „mocne” życie. Willi wzywa służącego i pyta go o pistolet. Jest wściekły, kiedy dowiaduje się, że siostra miała mu oddać broń. Liesel z ironią stwierdza, że Peters zaopatrzył się u nich również w pistolet. Nazywa profesora śmiesznym, starym człowiekiem i pyta, co wie o okrucieństwie. Berta usiłuje ją uspokoić. Do pokoju wchodzą dwaj urzędnicy policyjni. Jeden z nich pyta o zbiega z obozu koncentracyjnego. Sonnenbruch odpowiada, że zaszło jakieś nieporozumienie, lecz Liesel przyznaje się, że to ona powiadomiła policję. Odzywa się Ruth, wyjaśniając, że zbieg jest już w drodze do Kassel i to ona wywiozła go z domu. Urzędnik nakazuje jej, aby zawiozła ich do miejsca, w którym zostawiła Petersa. Urzędnicy wyprowadzają dziewczynę, która przed wyjściem z żalem patrzy na Liesel. Za nimi wybiega Willi.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 - 


  Dowiedz się więcej
1  Motywy literackie w „Niemcach”
2  „Niemcy” na scenach polskich i niemieckich
3  Geneza dramatu „Niemcy”



Komentarze
artykuł / utwór: Niemcy - streszczenie







    Tagi: