Niemcy - streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Peters zaczyna wypytywać ją o jubileusz pracy Sonnenbrucha. Ruth wyjaśnia, że uroczystość nie wypadła zbyt wspaniale, a ojciec przemawiał tak, jakby nie mówił o tym, co zamierzał. Obwiania Petersa, że jego nieoczekiwana wizyta rozkojarzyła profesora. Joachim odpowiada, że w chwili, kiedy człowiek walczy o swoje życie nie zastanawia się nad konsekwencjami. Przed laty współpracował z profesorem i wspólnie marzyli o tym, co wydawało się nadzieją ludzkości. Dziewczyna zapewnia go, że ojciec nie zmienił się. Peters przyjmuje jej słowa ze wzruszeniem, jednak przypomina sobie, że zachowanie Sonnenbrucha przed kilkoma godzinami było nieco inne, niż sobie wyobrażał. Gdyby nie zuchwałość Ruth zapewne jego sytuacja byłaby gorsza. Ruth nie potrafi wyjaśnić, dlaczego tak postąpiła. Nie pomogła mu jako antyfaszyście, ponieważ nie zna się na tych rzeczach. Joachim mówi, że w jego sytuacji jest mu obojętne, kto i dlaczego chce mu udzielić pomocy.

W oddali słychać nadlatujące samoloty. Oboje stają w drzwiach tarasu. Ruth pyta mężczyznę, co czuje w chwili, kiedy nad miastem lecą jego sprzymierzeńcy. Peters wyjaśnia, że czuje nienawiść do tych, z którymi walczą tacy jak on – także tam, skąd przyleciały samoloty. Jest przekonany, że Churchill, który wysyła bombowce na Niemcy, nie jest przyjacielem wolności. Pyta dziewczynę, czy nie boi się jego obecności, ponieważ za nim idą nieodstępni towarzysze: śmierć i cierpienie. Ruth nie odpowiada. Prosi, aby mężczyzna usiadł i zaczyna zastanawiać się, w jaki sposób może mu pomóc. Nie wierzy, że ranny zbieg zdoła samodzielnie przedostać się do Hanoweru. Nie może również zostać w ich domu, ze względu na Willego. Nie chciałaby, aby ojciec był zmuszony do podejmowania jakichkolwiek decyzji. Przypomina sobie, że osiem kilometrów od ich domu jest kolonia domków kempingowych nad jeziorem Hellsee. Jeden z nich należy do jej rodziny i zbieg mógłby ukryć się właśnie tam. Proponuje, że może zawieźć go swoim samochodem. Joachim dziękuje jej, ostrzegając, że zaczyna brać udział w grze o jego życie. Ruth odpowiada, że do tej pory robiła zawsze to, co chciała i ma nadzieję, że tym razem też się jej to uda.

Wychodzi do jadalni, aby zabrać jedzenie dla uciekiniera. Joachim bierze broń, którą zostawił służący i chowa ją do kieszeni. Nakłada czapkę na głowę. W tej samem chwili wraca panna Sonnenbruch i podaje mu małą paczuszkę. Nagle słychać samochody, zatrzymujące się przed domem. Dziewczyna, zaskoczona szybkim powrotem rodziny, kryje mężczyznę w swoim pokoju. Następnie wraca do salonu. Po chwili do pokoju wchodzą Liesel, Willi, popychający wózek z Bertą i profesor Sonnenbruch. Liesel patrzy przenikliwie na Ruth i pyta, czy jest sama. Zarzuca dziewczynie, że pomimo alarmu musieli wrócić do domu w obawie, że mogłaby zrobić jakieś głupstwo. Willi zaczyna przeszukiwać dom, w końcu podchodzi do siostry, dopytując się, czy zbieg również siedzi w schronie. Sonnenbruch w napięciu wpatruje się w córkę. Dziewczyna ze spokojem wyjaśnia, że Peters prosił ją o podwiezienie w stronę Kassel, lecz Liesel zarzuca jej kłamstwo. Berta nie może uwierzyć w to, że córka pomogła uciekinierowi z obozu.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 - 


  Dowiedz się więcej
1  Charakterystyka Ruth Sonnenbruch
2  Wyjaśnienie tytułu dramatu Kruczkowskiego
3  Czas i miejsce akcji „Niemców”



Komentarze
artykuł / utwór: Niemcy - streszczenie







    Tagi: