Niemcy - streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Córka jest zaskoczona jego zachowaniem. Profesor chwyta mężczyznę za ramię i prosi, by natychmiast odszedł. Peters podnosi się z wysiłkiem z fotela, nie patrzy na nikogo, lecz Ruth powstrzymuje go. Do jadalni wjeżdża na wózku Berta, a za nią pojawia się Willi. Liesel szyderczo wyjaśnia im, że to przechodzień, który zasłabł na ulicy. Willi podchodzi do mężczyzny i wpatruje się w jego twarz. Po chwili zrywa z jego głowy czapkę i chwyta rękę Petersa, odsłaniając numer obozowy. Wybucha śmiechem, pytając, czy nie wiedzą, co należy zrobić. Sonnenbruch kładzie mu rękę na ramieniu. Wyjaśnia synowi, że Peters jest jego uczniem i byłym asystentem, który przed laty bywał często w ich domu. Willi ironicznie przeprasza zbiega, że wcześniej go nie poznał. Berta odpowiada, że sprawa jest jasna, a oni muszą już jechać. Willi podchodzi do telefonu i wykręca numer, wszyscy obserwują go w skupieniu, jedynie profesor staje nieruchomo w pobliżu kominka. Ruth stanowczo powstrzymuje brata przed powiadomieniem policji. Wyrywa mu słuchawkę i strąca aparat telefoniczny na podłogę. Rozwścieczony młodzieniec rzuca się na siostrę, która uderza go w twarz. Potem bierze go za rękę i podchodzi do matki, przypominając, że muszą już jechać. Dziewczyna zwraca się do Petersa, prosząc, by został i poczekał do ich powrotu. W drzwiach wejściowych staje Antoni. Liesel wychodzi, a Willi wybucha śmiechem. Zgadza się z siostrą, by Peters poczekał do ich powrotu. Rozkazuje służącemu, by pilnował zbiega i podaje mu pistolet. Następnie żegna się z Petersem i wychodzi, pchając przed sobą wózek matki. Ruth podchodzi do ojca, który zachowuje się jak zbudzony ze snu. Profesor staje przed Joachimem, chce mu coś powiedzieć, lecz odwraca się i rusza powoli ku drzwiom wyjściowym. Na krześle z pistoletem w ręku siada Antoni i uważnie przypatruje się zbiegowi, który zamyka oczy.

Akt trzeci
W pokoju na fotelu siedzi Joachim Peters, a tuż przy nim służący Antoni. W oddali słychać wycie syren, zapowiadających alarm lotniczy. Po chwili rozlegają się kroki w sieni i Peters patrzy w napięciu na drzwi wejściowe. Pojawia się Ruth, która każe służącemu zejść do schronu, zapewniając, że zostanie ze zbiegiem. Kiedy służący wychodzi, dziewczyna staje przy Petersie, który dopytuje ją o Sonnenbrucha. Artystka wyjaśnia, że zostawiła rodzinę na bankiecie, ponieważ musiała z nim porozmawiać i zastanowić się, co dalej. Przynosi talerz z jedzeniem. Mężczyzna wyznaje jej, że liczył przede wszystkim na profesora. Decyzja zjawienia się w willi Sonnenbrucha nie należała do łatwych. Przez cztery dni od ucieczki z obozu unikał pomocy ludzi. Profesora uważał za swojego przyjaciela. Zamierzał jechać na północ, do Hanoweru, gdzie miał niegdyś przyjaciół. Dziękuje dziewczynie za okazaną pomoc. Ruth uspokaja go, zapewniając, że przed odwołaniem alarmu nikt z krewnych nie wróci do domu.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 - 


  Dowiedz się więcej
1  Symbolika rekwizytów w dramacie – jabłko, koniak i naszyjnik
2  Charakterystyka Ruth Sonnenbruch
3  Charakterystyka Waltera Sonnenbrucha



Komentarze
artykuł / utwór: Niemcy - streszczenie







    Tagi: