Niemcy - streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Ruth nie czuje żadnych wyrzutów sumienia choć dużo bywa za granicą. Jest ciekawa, co ojciec o niej w tej sytuacji myśli. Profesor odpowiada, że jako artysta korzysta z „niemieckiego sezonu w Europie” i zupełnie inaczej podchodzi do tej sytuacji. Wyznaje, że niemiecki mundur syna, untersturmführera, to największa hańba jego życia. Ruth próbuje przekonać ojca, że takich jak Willi są tysiące, ponieważ tak właśnie ich wychowano i rodzice nie mieli żadnego wpływu na to, kiedy młodzieniec musiał wstąpić do Hitlerjugend. Sama sobie nie ma nic do zarzucenia, choć niewiele cech odziedziczyła po ojcu. Profesor ujmuje rękę córki i patrzy jej głęboko w oczy, pytając, czy jest pewna swych słów. Dziewczyna uśmiecha się nerwowo. Mówi, że ma własną moralność wyłącznie na swój użytek. Widząc zmieszanie ojca, przeprasza go za to, że usprawiedliwiając siebie, użyła jego słów. Stwierdza, że mają więcej wspólnego niż przypuszcza – on, izolujący się od życia i ona – która chce wyłącznie „mocno” żyć.

Nieoczekiwanie zza kotary, przysłaniającej drzwi tarasu, wychodzi Joachim Peters. Mężczyzna ma wynędzniałą, nieogoloną twarz, a jego odzież ubrudzona jest gliną. Ruth i profesor patrzą na niego w zdumieniu. Sonnenbruch nie poznaje w pierwszej chwili przybysza. Mężczyzna przedstawia się i podchodzi do nich, utykając na nogę. Ruth, słysząc jego nazwisko, wydaje zdławiony okrzyk. Profesor chwyta Petersa za rękę, jest wzburzony. Peters wyjaśnia, że cztery dni temu zdołał uciec po czterech latach z obozu. Opada na fotel, zastanawiając się, czy dobrze zrobił przychodząc do willi Sonnenbrucha. Chce tylko odpocząć przez chwilę i zamierza iść dalej. Ruth podaje mu szybko filiżankę kawy i pyta, dokąd chce iść. Peters dopiero teraz zauważa jej obecność i długo wpatruje się w dziewczynę. W drzwiach jadalni staje Liesel. Ruth każe jej przynieść butelkę koniaku z kredensu. Kobieta bezwiednie cofa się. Sonnenbruch pyta mężczyznę, czy jest ranny. Peters odpowiada, że zwichnął stopę skacząc przez mur. Poprzedniej nocy spał na cmentarzu w Walldorf. Dziewczyna obiecuje mu, że tę noc spędzi wygodniej. Wraca Liesel z koniakiem i staje z boku. Ruth podaje alkohol zbiegowi. Sonnenbruch próbuje uspokoić synową, wyjaśniając, że to nagły wypadek i zjawił się u nich człowiek, potrzebujący pomocy, przechodzień, który zasłabł na ulicy. W tej samej chwili podjeżdżają samochody. Liesel dopytuje się, co zamierzają zrobić z Petersem. Joachim mówi, że może już odejść. Sonnenbruch unika jego wzroku, wyjmuje portfel, wyraźnie zakłopotany.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 - 


  Dowiedz się więcej
1  Czy obojętni są niewinni? Problem winy w „Niemcach” Leona Kruczkowskiego
2  Geneza dramatu „Niemcy”
3  Czas i miejsce akcji „Niemców”



Komentarze
artykuł / utwór: Niemcy - streszczenie


  • Świetne streszczenie bardzo dokładne.Nie czytałem lektury,ale po tym streszczeniu wszystko rozumiem,cały sens książki.Bardzo mi to pomogło.POLECAM!!!!!!!!!!!!!!!
    Mateusz (Mat410 {at} op.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: