Niemcy
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Leon Kruczkowski już przed wojną interesował się problemem niemieckim, należąc do lewicowego frontu walki przeciw faszyzmowi. Po zakończeniu II wojny światowej ci, którzy przeżyli, nadal pamiętali ogromne okrucieństwo, zniszczenia i zagładę milionów ludzi, a słowo „Niemiec” budziło powszechny wstręt i nienawiść. Kruczkowski, który bacznie śledził rozwój faszyzmu za zachodnią granicą w latach trzydziestych XX wieku i przestrzegał przed nim, po wojnie. Jedyny ratunek dla porażonego chorobą narodu niemieckiego upatrywał w nim samym – w umożliwieniu odnalezienia sił, dzięki którym Niemcy będą mogli odrzucić narosłe zło i powrócić do dobrych tradycji. Jako pierwszy starał się odejść od stereotypu Niemca – zaślepionego faszysty, przekonując odbiorców, że nie należy identyfikować pojęcia „Niemiec” z hitlerowcem.

Z dramatu „Niemcy” wyłania się obraz życia w czasie okupacji niemieckiej. Odsłony pierwszego aktu przybliżają sytuację w okupowanych przez Niemców krajach, bezwzględność okupanta i okrucieństwo wobec ludzi innych narodów. Akt II i III przedstawia stosunek Niemców do otaczającej ich rzeczywistości. Profesor Sonnenbruch przyjął postawę bierną, uważając, że jako uczciwy Niemiec nie może uczestniczyć w okrucieństwach swego narodu. Willi Sonnenbruch reprezentuje bezwzględność i okrucieństwo faszystów. Berta Sonnenbruch i Liesel są zagorzałymi zwolenniczkami faszyzmu, choć nie działają aktywnie. Ruth Sonnenbruch jako jedyna z rodziny przejmuje inicjatywę i pomaga zbiegowi z obozu jenieckiego, przypłacając to własną wolnością.

Mapa serwisu: